Webpalet

Joepie jee, we zijn goed en wel verhuisd!

Alles raakt stilaan op zijn plooi: de dozen zijn al uitgepakt, de kasten zijn gevuld, zelfs de garage staat min of meer op orde, de toestellen zijn aangesloten, we hebben weer internet, telefoon en televisie, en we vinden onze draai stilaan.

Onze Kobe had wat meer moeite met de aanpassing, en is zijn kluts nog altijd een beetje kwijt, maar dat gaat ook elke dag beter en beter.

We voelen ons goed, en we voelen ons thuis!

Nu nog wat laatste afwerkingen hier en daar, en wachten op onze nieuwe eethoek, die over een tweetal weken arriveert. En ondertussen ons oude huisje opkuisen.

Ik zit de laatste dagen continu met een liedje in mijn hoofd. Want bij het verhuizen en het opkuisen is er onnoemelijk veel gerief gesneuveld. Niet gebroken, maar gerief dat buiten moest en voor een laatste reis naar het containerpark vertrokken is.

Daarbij is alles nog eens door mijn handen gepasseerd, en ben ik heel wat “dozen met dinges” tegengekomen. Dozen met allerhande spulletjes, die je nooit meer nodig hebt, maar toch nog wat bij houdt. En die eigenlijk beter naar het containerpark zouden gaan.

De fijne Vlaamse formatie ‘De Schedelgeboorten‘ heeft een prachtig lied over het fenomeen. Ik heb jammer genoeg geen clipje gevonden op Joetjoeb, maar de muziek vindt u op hun website, of op hun CD’s (CD ‘Bukken’). En van mij krijgt u de tekst. De zeer toepasselijke tekst.

gisteren bij de grote kuis
kwam ik ze weer tegen
ik denk ‘het is niet mogelijk
nu heb ik ze weer vast’
ik moest me zowa bukken
om wat vuil bijeen te vegen
en denk ‘tiens wat staat er daar
onder de kast’
een doos gevuld met dingen
die misschien nog kunnen dienen
een doos gevuld met dingen
die misschien nog ergens goed voor zijn
dingen van gekende en vreemde origine
een doos waarvan ge denkt
‘die hou ik bij’

ik wist totaal nie meer
dat die doos nu hier stond
z’heeft bij ons in huis
al overal gestaan
op de zolder in de kelder
en dan nu onder de kast hier in de keuken
ik heb er al die jaren
nooit iets mee gedaan
ik sleur die doos al mee
van toen ik jong was
altijd met het idee
ge weet maar nooit
die dingen in die doos
die komen ooit nog van pas
daarom heb ik ze nog nie weggegooid
er zit vanalles in
maar ge haalt daar nooit iets uit
er zit vanalles in

maar nu heb ik er
stilaan schoon genoeg van
die doos met dingen
hoeft niet meer voor mij
ge kunt zo blijven zeggen
‘ooit.’of ‘als.dan.’
maar als dan is ooit al voorbij
die doos met dingen
moet ik nie meer hebben
daarmee maak ik nu voorgoed komaf
die vieze doos vol stof en spinnewebben
ik smijt ze weg
héhé ‘k ben er vanaf
voorgoed vanaf
spijt achteraf

want op den duur
zoudt ge geloven
dat het waar is als ze zeggen
dat de duivel zich ermee heeft gemoeid
want ge weet nog wel dat lampje
in m’n keuken dat kapot was
had geen caouchouke meer
dat was verschroeid
en in’t containerpark ligt nu
een doos vol dingen die van mij zijn

ik ben echt waar
nie geboren voor ‘t geluk
want in die doos
zat als reserve
dat nergens-meer-te-krijgen-tussenstuk
ik had die doos wat langer moeten houden
ik voel hoe erg ik ze nu mis
iets kwijt zijn kunt g’u pas berouwen
vanaf ‘t moment dat het er nie meer is

(c) Tekst & Muziek: Wouter Van Lierde & Rik Tans

Het was al een tijdje zo goed als officieel, maar sinds vanavond is het helemààl officieel, met getekende papieren bij de notaris en al: we hebben een huis gekocht!!! Wiehoe!!!

Over minder dan drie weken de verhuis… Spannend.

Er is nog heel wat werk, maar we raken er wel. We zitten in afwerkingsfase; sinds vorige week staat de keuken er (en hij is prachtig), en we zijn volop aan het schilderen…

Maar dus: druk. Héél druk.