Archief van januari 2009

Wil j’u elektrisch installeren, zoek je nen diepvries of ne frigo

Algemeen

De verstokte Willem Vermandere-fan heeft in de titel van dit bericht een fragment uit de tekst van “Laat mie mor lopen” herkend.

Maar serieus, als ge u ne frigo zoekt, of ne kompjoeter, of ne printer, of een eettafel, of een barkast, of een bureaustoel, of een kinderhekje, of een kast, dan kunnen wij misschien iets voor u betekenen.

We staan op drie weken voor onze verhuis, en we danken wat spulletjes af, een deel wegens plaatsgebrek, een deel wegens vervanging door nieuw.

Geïnteresseerd in een item? Een selectie van zoekertjes vind je op Kapaza terug. Bovendien hebben we hier nog twee computers, evenveel schermen en een printer staan.

Elk bod is welkom. De firma dankt u.

Railtime

Webstraat

Okee, zoals beloofd werd, is www.railtime.be écht wel realtime info.

Die nieuwe website biedt informatie over de treinen en hun vertragingen. Vooral zeer groovy als je internet op de trein hebt. We zijn net uit Dendermonde vertrokken met een lichte vertraging, en kijk - het staat al te lezen op de website: 5 minuten vertraging. Nog boeiender zijn de prognoses van wat er komen gaat: zo lees ik dat onze trein met 5 minuten vertraging in Mechelen wordt verwacht (zal daar ook zo op de tv’s staan), maar dat verwacht wordt dat bij aankomst in Leuven die vertraging weggewerkt zal zijn.

Nóg handiger wordt het natuurlijk wanneer je nog een overstap moet hebben, en wil weten of die vertraging heeft of niet.

Marcheert dus wel goed, op het eerste zicht. Eén smeekbede nog aan onze spoorvrienden: zet er alstublieft het spoor (perron) bij. Zou mooi zijn. Maar het is nu ook al zeer mooi.

Update: Oh! Nog voor ik dit bericht kan posten, is de vertraging in Mechelen verdwenen. Onze trein heeft dus flink snel gereden, en we zitten weer op schema. Mooi!

C’est arrivé près de chez nous

Van het thuisfront

Allereerst het belangrijkste nieuws voor vrienden en kennissen: alles is okee met Kobe en met ons. Eveline is op haar werk, ik ben veilig thuis met Kobe. Ook onze vrienden en hun kindjes zijn okee. Bedankt voor de vele bezorgde berichtjes en telefoontjes, maar hier alles goed dus.

Al is ‘alles goed’ relatief. Ik voel me behoorlijk misselijk, na het vreselijke nieuws over de dodelijke steekpartij in een crèche in Sint-Gillis-Dendermonde, op een kilometer van hier.

Zo’n nieuws raakt ieder mens, maar als je zelf een ukkepuk van een jaar hebt rondlopen, en het gebeurt op een paar straten van je deur, dan ben je helemaal van de kaart.

Vrijdag is mijn vrije dag met Kobe. Dan doe ik fijne dingen met mijn zoon, en regelmatig gaan we samen wandelen. Aan de crèche waar het drama gebeurd is, is een parkje waar ik regelmatig passeer met Kobe. Gelukkig stonden er deze voormiddag boodschappen op het programma, en zijn we niet in de buurt geweest.

Een uur aan een stuk hoorde ik sirenes. Ik dacht ‘hier moet een hele grote brand in de buurt zijn’. En dan kom je thuis, ontmoet je je ontstelde buren op straat, en hoor je het nieuws. En dan word je helemaal koud.

Ik heb Kobe platgeknuffeld. Het manneke weet natuurlijk van niets.

Ik hoop uit de grond van mijn hart dat Dendermonde en Vlaanderen deze vreselijke dag snel mag vergeten, en dat we snel weer onze kindjes zonder angst naar onthaalmoeders, chèches en scholen kunnen brengen, omdat we weten dat dit eenmalige gebeurtenissen zijn, die het normale tarten. Ik hoop het van harte.

En ik hoop vooral dat de mensen die hier wél bij betrokken zijn op een dag weer de draad kunnen opnemen en niet meer continu aan deze zwarte dag moeten denken. Sterkte, héél veel sterkte…

 

Hulp! Politie!

De spannende gebeurtenis van de dag:

Toen ik vanochtend op de bus zat, stapten in de Naamsestraat plots drie politie-agenten op. Op zich niets spectaculairs, maar ze stapten op langs de achteruitgang! Zonder te betalen! Oh! De schande!

Op zich nog steeds niets spectaculairs natuurlijk. Het zegt iets over het spanningsniveau van mijn dagen, momenteel :-)

Historisch geschuur

Van het thuisfront

Als ze me over vijftig jaar vragen wat ik aan het doen was terwijl de eerste zwarte president van de Verenigde Staten de eed aflegde: mijn plafond aan het afschuren.

Voila, bij deze is deze kleine relativering der dingen digitaal vastgelegd voor het nageslacht. Alstublieft.

Bizarre programmeertalen

Computers

Opgelet, nog een geeky berichtje. Niet-nerds scheren zich nu weg.

Als u een doorwinterde programmeur bent, dan kent u Cobol misschien, en weet u wat voor bizarre programmeertaal dat is.

Maar kent u Ook (spreek op zijn Engels uit, oek)? Of Whenever? Of reMorse?

NETTUTS maakte een overzichtje met de 10 meest bizarre programmeertalen.

3G

Computers

Internet op de trein via een 3G-insteekkaartje… Het werkt verrassend goed eigenlijk. Beter dan ik verwacht had. Terwijl ik dit post, zoeft Muizen langs mij heen.

Behalve dan tussen Kappele-Op-Den-Bos en Mechelen. Daar heerst rust. En zen.

Vorderingen

Huisje

Dat het hier stil is op den blog. En dat dat nog een tijdje zo gaat zijn.

En dat het in ons nieuw huisje allesbehalve stil is. Dat er gewerkt wordt, tegen de sterren op.

Het gaat goed met onze werken. We zitten mooi op schema om over een goeie maand ons nieuwe huisje te betrekken. Maar de eindspurt is ingezet: de komende maand zal het eventjes tandenbijten worden, en gaat elk vrij momentje naar het huis. Is het niet om in het huis zelf te werken of op te kuisen, dan ben ik thuis wel bezig met papierwerk rond het huis, met plannen, met het voorbereiden van de verhuis, of dan bezoek ik doe-het-zelf-zaken.

Komt daar ook nog eens bij dat ik tegen begin februari op mijn werk met twee zware deadlines zit, en dat ik in januari nog enige dagen verlof gepland heb om te kunnen werken in het huis. En last but not least wil ik tijdens de schaarse vrije momentjes nog wel eens mijn zoon of mijn vrouw zien.

Er moeten slachtoffers vallen dus. En die slachtoffers zijn computeren, bloggen, en andere hobby’s, zoals mijn fotografie. Alle hobby’s gaan voor een dikke maand op een zéér laag pitje, om alle energie in ons nieuwe huisje te steken. Wat zal het deugd doen om achteraf alles in een fonkelnieuw gerenoveerd huisje te hernemen.

Maar goed, ik laat u niet volledig op uw honger, u hebt recht op een update. Waar staan we, wat staat er nog te gebeuren?

De vloer is gelegd, de muren zijn afgeschuurd, het plafond is ontdaan van alle ballast, alle overbodige muurtjes zijn afgebroken, de badkamer is afgebroken, het kapwerk is gebeurd, de waterleiding en verwarming is vernieuwd: zover waren we al bij de vorige update.

Vandaag wordt de laatste hand gelegd aan onze vernieuwde badkamer, de radiatoren zijn weer van de muur zodat de plakker deze week aan de slag kan, de elektriciteitskast is volledig vernieuwd, alle nieuwe circuits zijn in gebruik genomen.

En dan naderen we de afwerkingsfase: deze week worden de muren bezet met een dun laagje, volgende week beginnen we elders tasso te hangen, en kunnen we beginnen schilderen. De binnendeuren worden binnenkort terug geplaatst, de verlichting gaat stilaan zijn plekje krijgen, onze nieuwe eethoek is besteld, en eind januari wordt de keuken geplaatst.

Perfect op schema dus, maar met nog een druk programma voor de boeg. Maar we hebben er zin in!

Visionair

Bedenkingen en hersenkronkels

Bij De Standaard zijn ze hun kluts een beetje kwijt door de jaarwisseling. Ofwel hebben ze gewoon een hele goede glazen bol waarmee ze heel 2009 kunnen zien.

Het begon onschuldig in de weekendkrant, waarin Marc Reynebeau een visionair jaaroverzicht van 2009 gegeven heeft. Het zag er verzonnen uit, maar wie weet is het op feiten gestoeld.

Want sinds enkele dagen prijkt bovenaan de rubriek ‘Meer nieuws’ op De Standaard Online een artikel over ‘De regering Van Rompuy I’. Klik je door, dan kom je op een artikel van woensdag 30 december 2009 (!), wat meteen verklaart waarom het artikel hardnekkig bovenaan het chronologisch overzicht blijft staan. Goed nieuws voor Herman dus, over 12 maanden bestaat zijn regering nog.

Het bewuste artikel

Maar het gaat verder dan alleen voorspellingen. De glazen bol van De Standaard biedt ook foto’s! Vandaag in de krant. Een artikel over de gezondheid van Apple-baas Steve Jobs. Met een foto van Steve in september 2008, en een foto… een jaar later! In september 2009 dus!

Steve Jobs en zijn futuristische versie

Ongelofelijk, die nieuwe media. Straf. Heel straf.

En nu vlug de beursberichten van februari bekijken!

Drama te Heverlee

Van het thuisfront

Een zéér groot drama heeft zich deze nacht afgespeeld te Heverlee. Ik ben er nog altijd niet goed van.

Onze sneeuwman.

Omgevallen.

En het kleintje…

verpletterd.

Dit is te zwaar voor woorden…

 

Sneeuwman

Van het thuisfront

Het nieuwe jaar is goed begonnen, hier op het werk, met over de middag een stevig rondje sneeuwballengevecht, en het bouwen van een gigantische (3m) sneeuwman.

Enkele belabberde GSM-fotootjes:

Onze sneeuwman

En weet je wat me nu invalt?

We zijn hem vergeten een naam te geven! Nonde nonde!

Goodbye Donna

Cultuur

Het doek is definitief gevallen over Radio Donna. Na 6124 dagen zitten de laatste uitzendminuten erop, en de allerlaatste woorden waren zoals ik voorspeld had voor Michel Follet, die indertijd ook de eerste sprak.

Zoals jullie enkele maanden geleden al konden lezen in een nogal openhartige openbaring, was ik een gigantische Donna-fan van het eerste uur. Ik spaarde alles, ik wist alles, ik beluisterde alles.

Tot enkele jaren geleden, wanneer de zender net iets te ‘hip’ werd voor mij, en ik afgehaakt heb. Sindsdien heb ik niet meer echt geluisterd. Tot vandaag. Vandaag stond de radio de hele dag op Donna. Ik heb de eerste uitzenddag meegemaakt, ik vond dat ik de laatste ook moest meepikken.

Het werd een fijn dagje nostalgische radio. Met muziek uit den tijd, en met heel wat presentatoren en fragmenten uit de afgelopen 17 jaar.

Er was ook ‘De Grote Donna-quiz’. Tijdens de laatste 3 weken van Donna, van 15 december tot 2 januari, gaan we op zoek naar de grootste Donna-kenner onder de luisteraars. Ik heb niet deelgenomen (de tijd van de radiospelletjes ligt lang achter mij), maar ik heb wel geluisterd, en ik wist eigenlijk het antwoord op élke vraag, tot de onnozelste details toe. Het zegt iets over mijn obsessie indertijd.

Ik had mezelf misschien moeten opgeven als opsteller van de vragen. Ik weet nog heel wat zinloze weetjes en feitjes over de ter ziele gegane zender uit mijn mouw te schudden. Maar die kennis wordt nu mee begraven met de zender. Tenzij een lezer zichzelf een grotere fan waant dan ikzelf, en me wil uitdagen. Kan nog leuk worden :-)

Bij deze wens ik MNM veel succes, vanaf maandag. Ik zal er niet bij zijn om de eerste seconden te beluisteren, maar er maandagochtend om 6 uur vast wel ergens een 12-jarige knaap aan zijn toestel gekluisterd, aan de start van een grote MNM-obsessie.

Geniet, maar snoep met mate.

Gelukkig nieuwjaar!

Hoera

Als u dit bericht leest, dan heeft mijn blog de jaarovergang goed overleefd, en dat is meer dan van de vorige jaren kan gezegd worden…

Maar goed, we leven nog, en we wensen iedereen een fantastisch spetterend 2009.

En vooral, vooràl… een goede gezondheid. ‘t Is misschien een cliché maar ‘t is toch het àllerbelangrijkste…




Welkom bij Webpalet, de weblog van Karel Titeca

Dit is het archief van Webpalet

Quote

Blessed is he who expects nothing, for he shall never be disappointed.
Benjamin Franklin
januari 2009
M D W D V Z Z
« Dec   Feb »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Recente reacties

RSS