2008 november archive at Webpalet

« Ouder

Laden Nieuwer »

Meer

Minder

Excerpts Headlines Volledige lengte

Archief van november 2008

Verfadvies

Gepubliceerd door Karel - 29 november 2008 in Noteworthy en Huisje. 9 Reacties

Oh help, het is bijna 1 december. Dat wil zeggen dat we over drie maanden al verhuisd zijn naar ons nieuwe huisje. Als ik dan denk aan al het werk dat nog moet gebeuren op die tijd…

Maar we zien het nog altijd zitten. We werken volop, we plannen volop.

Als het goed is, beginnen we in januari te schilderen. Schilderen zit goed in onze vingers; we hebben zelf de muren in ons huidige stulpje geverfd, en we zijn al regelmatig schilderken gaan spelen bij vrienden. Maar nu we aan ons bloedeigen stekje gaan beginnen, willen we heel grondig nadenken over de kleuren van de living en de keuken. Kiezen we voor 1 kleur, of gaan we voor accentmuren? En welke muur dient dan donkerder of lichter geverfd te worden? En hoe werken we met verschillende tinten terwijl we toch alles zo licht mogelijk houden (we willen een hele lichte living)? We kunnen misschien wel verven, maar we zijn verre van binnenhuisarchitecten.

Dus willen we ons graag laten adviseren. Maar waar? De bekendste naam die in ons opkomt is Colora. De enige andere tip die we van vrienden nog kregen is Verf met advies, en die schijnen heel goed te zijn, maar die zitten wat ver uit onze buurt, en ze willen niet tot hier komen.

Colora dus? Of zijn er nog alternatieven? We hebben van vrienden al opgevangen dat Colora iedereen aanraadt om alles groen te verven, in alle mogelijk tinten. Of je nu modern, klassiek of alternatief bent: je muren moeten groen. ‘t Is de mode.

Maar mode of geen mode, wij willen géén groene muren.

Ik roep jullie hulp in, lieve lezers. Niet om ons verfadvies te geven (mag ook natuurlijk), maar wel om ons advies te geven over verfadvies. Iemand goede of slechte ervaringen met Colora? Of kan iemand ons een andere winkel aanraden waar we goed geholpen worden en waar de verf kwalitatief is? En die liefst ook nog geen stukken van mensen kost, want we zitten toch met enige budgetbeperking

Iemand?

Pietje De Crem

Gepubliceerd door Karel - 28 november 2008 in Weblogs. 6 Reacties

Een inleiding op heel de zaak rond de ontslagen Amerikaanse blogster moet ik u ongetwijfeld niet meer geven. Vandaag staat in de krant dat Pieter De Crem wel degelijk getelefoneerd heeft naar haar baas, en ook:

Verbeten deed De Crem een oproep tot het halfrond: ‘Ik wil van deze gelegenheid en dit non-event gebruik maken om een gevaarlijk fenomeen in onze maatschappij te signaleren. Wij leven in een tijdgeest waarin het iedereen vrij staat naar goeddunken en zonder enige verantwoordelijkheid op blogs te gaan posten. Dit overstijgt zelfs het moddergooien. Het is bijna onmogelijk om zich daartegen te verdedigen. Iedereen van u is een potentieel slachtoffer.’ Luid applaus op de banken, zelfs hier en daar van de oppositie.

Goh. Echt verstandig moet je natuurlijk niet zijn om te beseffen dat zo’n uitspraak tot - euhm - een blogstorm zal leiden. Bloggers zijn gevaarlijk, en u zal het geweten hebben! En Pieter ook.

Gelijk heeft hij natuurlijk. Bloggers zíjn gevaarlijk. We schrijven over alles wat we willen, zonder enige opgelegde deontologie. Als ik morgen oproep om bij elke BMW de banden plat te steken, en enkele invloedrijke bloggers nemen mijn oproep over, met BMW-rellen tot gevolg, ben ik dan niet gevaarlijk?

We zijn echter niet alleen. Herinnert u zich Morgen Maandag, van Marc Uytterhoeven, zo’n 15 jaar geleden? Daarin riep Marc op een bepaald moment alle scholieren op om ’s anderendaags geen pennenzak mee te nemen naar school. Op zich heel onschuldig, maar het werd wel gevolgd door heel wat scholieren, met heel wat boze leraars en straffen tot gevolg. Door een TV-programma. En dat is dan wel iemand met beroepsdeontologie. Of heel de volksbeweging die de Schalkse Ruiters veroorzaakten toen heel Vlaanderen moest mee proberen om Bert De Graeve in het programma te krijgen? Ongezien was het.

Iederéén die een publiek toespreekt is gevaarlijk. Ook volksvertegenwoordigers. Ook ministers. Zeker ministers die beschikken over een leger en een heel wapenarsenaal. Dus ook Crembo.

En om af te sluiten met een totaal onzinnige vrolijke noot: Pieter De Crem heeft een klein pietje. Voila. Het is eruit. Oef, gelukkig schrijf ik dit op een verlofdag, anders had ik een C4 aan mijn been.

Laatste kans…

Gepubliceerd door Karel - 28 november 2008 in Algemeen. 4 Reacties

… om je stem uit te brengen op Leven in Leuven, op andere fijne sites of blogs, of op Webpalet, in de Clickx Site van het jaar-verkiezing. Dit weekend sluiten de stemlokalen.

Dus: als je wil stemmen, grijp dan nu uw kans - elke stem telt. Als je al gestemd hebt, of heel dat gedoe interesseert u geen zier, dan is dit meteen de laatste keer dat ik u ermee lastig gevallen heb. Lief, toch?

Wie voor mij stemt krijgt gratis en voor niks een Ikea-catalogus in de bus. Volgend jaar ergens. Als dat geen schoon geste is.

Sociale nepwerken

Gepubliceerd door Karel - 27 november 2008 in Bedenkingen en hersenkronkels en Noteworthy. 14 Reacties

Het is bijna 2009, en sociale internet-netwerken zijn in da houz. Er is weinig dat momenteel heter is op het grote interweb dan netwerksites als Feesboek, LinkedIn en soortgelijken. Feesboek dan vooral voor privé-contacten, LinkedIn voor werkcontacten. Althans dat is de bedoeling. In de praktijk is het een soep.

Ik ben hevig gebruiker en voorstander van alles wat Web 2.0 is. Ik juich bij elke nieuwe user-generated interactieve toepassing. Ik blog, jij wiki’t, hij flickrt, wij youtuben.

Maar na maanden proberen en het een kans geven, geef ik het op: ik vind Facebook, LinkedIn en aanverwanten rommel. Nep. Een zooi.

De bedoeling van een netwerksite als LinkedIn bijvoorbeeld, vind ik op zich geweldig: je kent heel wat mensen, en die mensen kennen heel wat mensen, dus eigenlijk ken je onrechtstreeks meer mensen dan je denkt. Als jouw netwerk hun netwerk aanspreekt, dan heb je zelf een zeer ruim tweedegraads- en derdegraadsnetwerk. Ik heb meer dan 542.000 mensen in mijn ruime netwerk. Dat kan tellen. Handig als ik eens iemand nodig heb.

Tot daar de nobele doelstelling. In de praktijk draait de site echter uit op een populariteitsmeting. Doordat je van iemand ziet hoeveel rechtstreekse connecties hij heeft, en doordat veel connecties blijkbaar goed zijn voor je ego, voegt iedereen Jan Piet Paultje toe aan zijn netwerk. Het is voldoende als je elkaar eens van op drie kilometer afstand gezien hebt, om iemand als ‘connectie’ te beschouwen. Ik krijg meerdere aanvragen tot connecten per week van mensen die ik van toeten noch blazen ken. Omdat ze toevallig mijn blog lezen of omdat ze mij in de Alma eens een kroket hebben zien eten. En omdat ze dan kunnen stoefen dat ze 334 mensen kennen!! Ferm!

Ik weiger die aanvragen. Want zo gaat heel de nobele doelstelling van LinkedIn in rook op. Wat heb ik aan een ruim netwerk van mensen die ik zogezegd kan aanspreken, als ik - wanneer puntje bij paaltje kom - de benodigde mensen eigenlijk van haar nog pluimen ken. Neen, bah. LinkedIn is nep.

Van Facebook krijg ik nog meer de kriebels. De complete overload van applicaties die je daar over je hoofd gestort krijgt, is immens. Ook op Facebook wil iedereen iedereens vriendje zijn, en vindt de meerderheid het heel plezant om allerlei leuke applicatietjes naar heel het netwerk te sturen. Ik word overstelpt met requests die me geen moer interesseren, en ik krijg inzage in de privé-levens en intieme foto’s van mensen die ik niet ken, en niet eens wíl kennen. Maar een vriend van een vriend, dat moet toch ook joúw vriend zijn, niet??

Ieder diertje zijn pleziertje, maar voor mij hoeft het allemaal niet.

Vandaar dat ik nogal ambetant was toen ik vanochtend in de krant las dat bedrijven tegenwoordig volop via Facebook rekruteren. Straffer nog!

Klassieke rekruteringskanalen gebruiken, doet Duval Guillaume niet meer. ‘Zelfs mensen die via mail hun cv en portfolio doorsturen contacteren we niet meer’, zegt Pieter Baert van DG. ‘Op het internet duiken genoeg getalenteerde mensen op.’

Ewel ee, als ze in een bedrijf nog niet eens de moeite doen om op een deftige brief of e-mail te reageren, dan vind ik dat lomp, en dan wíl ik al niet meer voor dat bedrijf werken. Neh.

Call me old-fashioned, maar ik communiceer graag per e-mail. Of ik vind het leuk als mensen een vaste telefoonlijn hebben - op een GSM weet je nooit of je stoort of niet. Of ik vind het heerlijk om een ouderwetse, niet-automatisch-updatende papieren krant in mijn handen te hebben. Of ik laat graag foto’s afmaken, en ik mijn vrouw plakt ze zelf in. Web 2.0 allemaal goed en wel, maar er zijn grenzen.

Ik hou wél graag een blog bij. Kwestie van af en toe eens férm te kunnen doorzagen.

PS: Voor alle duidelijkheid: ik viseer niemand van mijn Facebook-vriendjes persoonlijk met dit gezaag

Dat doet de deur toe

Gepubliceerd door Karel - 27 november 2008 in Bedenkingen en hersenkronkels. 9 Reacties

Als dagelijkse treinreiziger beland ik nogal zeer vaak in een M4-rijtuig. Op zich niets mis mee, want ik vind dat behoorlijk aangename en comfortabele treinen om in te vertoeven.

Maar wat me mateloos irriteert bij de M4’s is dat er tegenwoordig geen week kan voorbijgaan zonder dat ik in een rijtuig zit waar de deuren niet willen sluiten. Je staat in een station, de deur begint zijn bijzonder irritant sluit-gebieeeeeeeep, en dat gebiep blijft aanhouden, en de deur komt niet in beweging. In het beste geval sluit de deur als de treinbegeleider of een reiziger op de sluitknop duwt, in het ergste geval moet de deur manueel toegeduwd worden. Het gevolg: vertragingen in ieder station, of gebieeeeeeeep in ieder station, of het afsluiten van de deur door de treinbegeleider, al dan niet gepaard met nog steeds vertraging en gebiep in elk station, en in het ergste geval: het afsluiten van het rijtuig waarbij iedereen mag verkassen naar een reeds overvol rijtuig.

Dus als een deur naar mijn goesting net iets te lang bieeeeeep doet, dan voel ik al nattigheid. Zoals vanochtend. Toen het weer prijs was.

Hup hup hup. Naar het groot onderhoud ermee! Boeee!

Hogere wiskunde

Gepubliceerd door Karel - 25 november 2008 in Bedenkingen en hersenkronkels. 7 Reacties

Wanneer ik iets invul of opzoek op een website heb ik hoegenaamd niets tegen testjes die bedoeld zijn om spammers buiten te houden. Neen, waarom zou ik - spammers zijn BOE!, spammers zijn AWOERT! Dus HOERA! voor anti-spam-technieken! Ik gebruik ze zelf op de websites die ik beheer.

Maar er zijn grenzen. Soms is een captcha-afbeeldinkje echt wel onleesbaar (ik moet bij dns.be vrij vaak herbeginnen), en ook mijn mathematische vermogens hebben grenzen, zeker als de avond al vergevorderd is. Niets tegen een ‘3 + 5′ of een ‘2 + 6′, maar toen ik gisterenavond laat nog iets wilde opzoeken in de personeelsdatabank van onze universiteit, krabte ik toch even in mijn haar toen ik volgende opgave kreeg:

Hoeveel is 527 + 527?

Op dat uur koste het toch wel 15 seconden vooraleer ik 1054 uit mijn vingers liet vloeien. En ik hou mijn hart al vast voor de volgende verscherping van de veiligheid, wanneer ik de vierkantswortel van 13.576 voorgeschoteld krijg…

Daar zullen de vuile spammers het niet van terughebben!

Ideaal kajakweer

Gepubliceerd door Karel - 24 november 2008 in Bedenkingen en hersenkronkels. 1 Reactie

Toen ik daarnet langs het Arenbergkasteel hier in Heverlee fietste, zag ik dat er op de Dijle een groepje enthousiastelingen vrolijk aan het kajakken was.

Bwa ja, het is er het weertje voor.

Gekraakt

Gepubliceerd door Karel - 24 november 2008 in Huisje. 1 Reactie

Neen, niet mijn computer is gekraakt. Maar wel ikke.

Net het eerste echte werkweekend in ons nieuwe huisje achter de rug. Een heel weekend lang gekapt, gebroken, gehoffen en gedaan. De schouw is weg, alle dwarsbalken van het plafond zijn weg, de badkamer is voor een stuk afgebroken, de keuken is afgetekend, en er zijn gaatjes gemaakt voor de nieuwe stopcontacten. Een hele puinzak staat vol voor de deur. Ik heb meer stof en roet ingeademend dan een verstokte roker op een maand doet, en voor een sneeuwman heb ik geen tijd gehad. Het sinterklaasfeest van mijn werk is aan Kobes neus voorbijgegaan. Mijn lichaam kreunt, mijn jas aandoen is behoorlijk moeilijk.

Maar! Er is veel gebeurd, en dat is zeer goed! Hoera! Met héél veel dank aan de medekappers, brekers, bouwers.

Foto’s volgen nog wel. Als jullie braaf zijn.

Gratis CSS-boek

Gepubliceerd door Karel - 21 november 2008 in Computers. 2 Reacties

‘t Is weer gratis boekendownload-tijd bij Sitepoint. Via de website van deze uitgever kan je nog tot het eind van de maand gratis en voor nikske een uitgebreid boek van meer dan 200 bladzijden over CSS - de techniek die gebruik wordt om webpagina’s vorm te geven - downloaden. Geen addertjes onder het gras, geen ambetante vragen, geen spam - gewoon een cadeautje, beperkt in de tijd. In het voorjaar was er ook al zo’n actie rond een Photoshop-boek.

Dus: downloaden die handel. Zeg niet dat ik het niet gezegd heb.

Yulia

Gepubliceerd door Karel - 20 november 2008 in Fotopalet. 6 Reacties

Ik mocht vorige week op stap met mijn camera op mijn werk. Ik mocht een vijftal collega’s portretteren, om hun foto op een brochure te plaatsen. Dit is mijn collega Yulia, die graag en gewillig poseerde.

Ik vond het een heel leuke opdracht om te doen. Ik kon eindelijk een aantal tips in de praktijk omzetten om mensen spontaan op een foto te krijgen. Mensen die ‘van moetes’ gefotografeerd worden, verstijven zodra er een grote lens op hun neus gericht is. De truc is om ze te doen denken dat je nog bezig bent met je instellingen op het moment dat je eigenlijk al ‘voor echt’ aan het trekken bent.

Ik ben tevreden met het resultaat. Alle collega’s staan mooi op de brochure. Terwijl bovenstaande foto getrokken werd, was ik Yulia een mop van een konijntje aan het vertellen.

Da’s straf

Gepubliceerd door Karel - 20 november 2008 in Algemeen en Webstraat. 2 Reacties

Jawadde, dadde! Er is een eerste tussenstand bekend gemaakt rond de verkiezing van de Site van het jaar. Ik was al wreed verwonderd dat ik in de eerste plaats genomineerd was, maar nu blijkt uit de tussenstand dat niet een Clopin, of een Michel, of een Imke Dielen in de top 3 (van de categorie Persoonlijke blogs) staan, maar wel Lilith, Tante Annie en… ikzelf. Lees het na op de blog van Clickx.

Zeer straf vind ik dat, maar wel fijn natuurlijk. Als u uw sympathieke stem dus nog niet hebt uitgebracht, aarzel dan vooral niet om dat alsnog te doen. En terwijl u bezig bent: stemmen op Leven in Leuven als beste stadsblog, potdorie! En op Artur bij de fotoblogs!

En aan de (blijkbaar vele) mensen die wel al hun stem hebben uitgebracht: mille fois merci!

>>> Stem nu <<<

Dead Parrot

Gepubliceerd door Karel - 20 november 2008 in Bedenkingen en hersenkronkels. 1 Reactie

Bijzonder geestig artikeltje gelezen in de krant vanochtend. Over de Oude Grieken. Die hun eigen versie hadden van Monty Pythons Dead Parrot Sketch.

De Oude Grieken hadden blijkbaar een moppenboek met een gelijkaardige grap met een man die zijn beklag komt doen omdat een zopas gekochte slaaf overleden is.

‘Bij alle goden’, antwoordt de slavenverkoper, ‘zolang hij bij mij was heeft hij me dat nooit geflikt!’

Het lijkt absurd dat twee Oude Grieken, die we alleen maar kennen van de geschiedenisboekskes, moppen zitten te vertellen tegen elkaar. Maar hey, waarom niet? Die mannen moesten ook iets doen om het leven jolig te maken; het kan niet alle dagen Olympische Spelen zijn.

Ik vraag mij alleen af wat voor moppen die dan vertelden tegen elkaar. Zouden die dan bezig geweest zijn tegen elkaar van “Een Spartaan, een Athener en een Corinthiër zitten aan een bar, zegt de ene plots tegen de andere…”? Moet hilarische toestanden opgeleverd hebben.

In het artikel van de krant stond in ieder geval nog een voorbeeld:

In veel van de grappen is de dorpsstommeling, een figuur die enigszins traag van begrip is, het mikpunt. Zo vraagt een vriend hem om naar de stad te trekken en twee vijftienjarige slaven te kopen. ‘Geen probleem’, antwoordt de stommeling, ‘als ik geen twee vijftienjarigen vind, breng ik één dertigjarige mee.’

Die malle Grieken toch…

Van de dode-slaven-sketch bestaan bij mijn weten geen authentieke beelden. Van de schitterende Dead Parrot Sketch daarentegen…

(link naar het filmpje)

Brandweerhond

Gepubliceerd door Karel - 18 november 2008 in Fotopalet. 0 Reacties

Fluks springt Duplo de brandweerhond uit de reddingshelikopter, om een heldhaftige reddingsdaad aan te vangen. Een gebouw staat in brand, levens zijn in nood. Dat Lassie daar maar eens een voorbeeld aan neemt.

Webpalet