Archief van juli 2008

De hitteslag van het treinverkeer

Van het thuisfront

Zoals beloofd, het uitgebreide verslag (ahum, zéér uitgebreid) van mijn wedervaren op de Leuvense trein vanavond.

Een verslag zonder foto’s. Ik zat op de eerste rij om alles mee te maken, maar ik had geen fototoestel bij me. Op zo’n moment denk je wel ‘ns “Had ik nu maar een GSM met een camera” maar aan de andere kant ben je eigenlijk blij dat je daar de ramptoerist niet aan het uithangen bent. Niemand trouwens, ik heb geen enkel fototoestel gezien.

Wel cameramannen. Van regionale zender ROB-TV, van VTM, en wat later ook van de VRT. VRT en VTM hebben over het ongeluk bericht in hun journaal van vanavond, ROB doet dat morgen, Webpalet doet dat nu.

Ik was aan de late kant om mijn trein te halen vanavond. Ik was iets te laat vertrokken op mijn bureau, en ik was nog teruggelopen om mijn flesje water mee te gritsen. “Want,” dacht ik, “dat ga ik kunnen gebruiken als ik me zo moet haasten in dit weer.”

Na een behoorlijk snelle fietstocht kwam ik om 17.02h aan in het Leuvense station. Daar heb ik om 17.04h een trein over Brussel, die net het station binnenreed, en om 17.05h een trein over Mechelen. Dikkie kwam ook net toe, om die trein naar Mechelen-Antwerpen te nemen.

Wanneer ik toekom in het station, kijk ik altijd even op de tv’s of de treinen uit Brussel geen vertragingen hebben. Als dat wel het geval is, riskeer ik niet mezelf vast te zetten in Brussel, en ga ik over Mechelen. De treinen uit Brussel hàdden bijna allemaal vertraging, maar de trein naar Mechelen had óók een kwartier vertraging. Het was het dagje niet voor de treinen.

Twijfel. Ga ik over Mechelen, mee met Dikkie, of toch over Brussel. Beslissing: over Brussel. Hup die trein in. Ondanks een probleem in Diegem, waar we moeten passeren. We zien wel.

Op de trein ontmoet ik Paul, een mede-pendelaar die ook naar Dendermonde moet. Meestal knikken we enkel, maar nu knopen we een gesprekje aan. Over de vertragingen. “Maar,” zegt Paul, “met deze trein heb ik nog nooit problemen gehad.”

Amper een minuut later gebeurt het. Ken je dat geluid, wanneer je in de auto zit, en er vallen takken op het dak? Stel je dat geluid voor, maar dan veel luider. Je zit in de wagon, je bent nét het station uit en plotseling hoor je dat geluid. Gekletter. Getril. De trein hangt scheef op een brug. Je hoort een kabel knappen. En dan het gepiep van plooiend ijzer. Je ziet stukken naar beneden komen. De “voelsprieten” die op het dak van de trein staan (om de bovenleidingen af te tappen) plooien, en met een harde klap bungelt er plots een van die ijzerstellen naast het raampje waar je zit. En dan begint de trein hard af te remmen, en staat ze stil. Scheefhangend, op de brug.

Klik hier om het artikel ‘De hitteslag van het treinverkeer’ verder te lezen

Klein beetje vertraging

Van het thuisfront

Mannekes lieve deugd. Ik ben net thuis met drie uur vertraging, en dan valt dat nog mee, gezien de gebeurtenissen. Ik heb een pak te vertellen, dat ik rustig en gestructureerd ga proberen neer te pennen, om later op de avond of morgen te posten.

Maar kort: ik heb de trein van 17.04h in Leuven genomen, die om 17.06h de bovenleiding van het spoor aan flarden getrokken heeft, wat op zijn beurt de bovenkant van onze wagon vernield heeft. Gevolg: een kapotte trein, een serieuze bermbrand tussen de sporen met fikse rookontwikkeling, een complete verstoring van het treinverkeer tussen Leuven en Brussel, 2 uur wachten op een stilstaande, broeierige, rokerige trein tot we bevrijd werden en waterzakjes kregen, en het aanschouwen van de machteloosheid van de brandweer, die anderhalf uur nodig had om de plaats van de brand te bereiken.

Ondertussen zijn we veilig en wel thuis. Meer nieuws op allerhande tv-zenders, op het internet, en later op deze blog!

Koning

Bedenkingen en hersenkronkels

Vandaag is het 15 jaar geleden dat koning Boudewijn I van België overleed. God hebbe zijn ziel.

En ja, ik weet nog waar ik was toen ik het nieuws hoorde. Irrelevante info.

Velen vragen zich dezer dagen af hoe Boudewijn op de huidige politieke crisis zou gereageerd hebben.

Ik zit met een andere gedachte.

Ik wens koning Albert een goede gezondheid en nog vele jaren toe, maar wat zou er gebeuren moest hij nu, vijftien jaar na zijn broer, komen te overlijden? Nu, in het huidige politieke Belgische klimaat. Stel u voor…

De grote hereniging of de grote scheuring? Ik denk dat niemand dat kan voorspellen.

Maar zoals gezegd: ik hoop dat we het niet direct te weten komen. Ik wens onze kroonknakker nog vele rustige jaren. En een rustig pensioen. En zijn kinderen een mooie job.

 

Verloren vlecht

Bedenkingen en hersenkronkels

Een mens komt al eens iets tegen op de trein. Allerlei verloren voorwerpen: een tas, een boek, een jas, een fietshelm, een zonnebril. Maar soms ook de wat meer bizarre vergeten zaken: een computermuis, een schoen, een onderbroek, een baksteen, een berg zand.

Vandaag viel mijn oog plots op een vlecht. Op de vloer. Een vlecht. Zo een door elkaar gestrengelde staart haar. Mensenhaar. Van een man of een vrouw, dat laat ik in het midden. 30 centimeter lang en een doorsnede van een dikke halve centimeter.

Een vlecht. Iets waar je jaren voor spaart, en wat je niet zomaar ‘achterlaat’ op de trein. Je vergeet je haar niet zomaar op de trein. Je echte haar, tenminste.

Dus kan de argeloze treinreiziger alleen maar gissen welk drama zich hier afgespeeld heeft. Heeft iemand met haar haar tussen de deuren van de trein gezeten? Was een treinvertraging zo tergend dat iemand er zich de haren van uit het hoofd getrokken heeft? Heeft hier een roepende en trekkende ruzie plaatsgevonden? Heeft een vennijnige conducteur meer dan alleen maar kaartjes geknipt? Is iemand beroofd van het haar tijdens de slaap? Of gaat het over een weddenschap? Of iemand die bij deze hitte dat lange haar meer dan beu was?

We zullen het wellicht nooit weten. Maar doe me een plezier: als je in het station van Leuven een meisje ziet lopen met één vlecht, vraag haar dan toch eens wat er precies gebeurd is.

Tele-onthaal

Humor

Deze ochtend ben ik bijna vergeten uit te stappen in het station van Mechelen. En dat lag niet aan de verstrooidheid na een warme, slapeloze nacht, maar aan onderstaande advertentie van Tele-Onthaal, waar ik behoorlijk verdiept in was.

In de zomer houdt De Standaard altijd plaats vrij voor gratis advertenties voor non-profit-organisaties, zoals Amnesty International, Kom Op Tegen Kanker, de Aidstelefoon, …
Die organisaties krijgen van de krant dan een hele pagina, waarop ze zo origineel mogelijk moeten proberen te zijn. De Solidariteitsprijs, heet dat. En het levert soms pareltjes van originele advertenties op.

De advertentie van Tele-Onthaal (telefoonnummer: 106) is een bladzijde uit het telefoonboek. Maar een bladzijde waarin werk gestoken is.

Tele-Onthaal
(klik voor vergroting)

De grote versie werd geleverd door Saatchi, het reclamebureau achter de advertentie. Waarvoor dank!

Elke naam op de bladzijde is een ‘probleem’: Boule Mieke, De Smet-Vrees bvba, de familie Examen-Stress, de familie Graet-Mager, Miss Begrepen, Achterlijke P., Failliet A., Pressie D., Martel G., Weeskin D., …

Het stopt niet bij de namen. Bij elke naam hoort een bijpassend adres. Zo woont Crimi Neel op de Krapullekensbaan, Gebuis D. in de Leerstraat, de familie Angst-Haas in de Poepersdreef, Alleenstaand E. op de Singel, de familie Geenen-Job op Baan 12, de familie Geenen-Seks op Drogenbos 68, T. Vermink op de Scheermesbaan en de familie Stotter-Aars in de Hottentottententententoonstellingstraat.

En zo gaat het maar door. Een aanrader voor lezers van De Standaard! Allen naar pagina 18, en bestuderen maar!

En o ja… Er staat één echte naam tussen. Een kritische knipoog van de Tele-Onthaalders. Zoek in Kolom 3 naar Leen A. uit de Vrijgezellenstraat, en kijk wie er na haar komt in het alfabet, en waar hij woont…

De deugnieten. Misschien zit de geviseerde persoon in kwestie nu eenzaam te huilen in een hoekje.

Hij kan maar beter snel een telefoontje doen naar 106.

Groeten uit Dendermonde

Dendermonde aan de Schelde

De afgelopen twee weken waren Eveline, Kobe en ik met vakantie. Vandaar ook de redelijke blogstilte.

Aha, denkt u nu, jullie waren op reis. Wel, neen, eigenlijk. We zijn op vakantie geweest in Dendermonde. Thuis dus. En dus ik had de hele tijd toegang tot computer en internet, maar de computer aan de kant laten is ook een beetje vakantie.

Er zijn heel wat nuttige klusjes in huis gebeurd, maar we hebben vooral twee hele fijne weken gehad met ons drietjes. En we zijn helemaal klaar om er maandag weer in te vliegen!

Grasvreten voor gepensioneerden

Bedenkingen en hersenkronkels

Ik vraag me eigenlijk af…

Waarom rijden gepensioneerden steevast hun gras af op zaterdag?

Een gemiddelde werkmens rijdt zijn gras af op zaterdag omdat hij tijdens de week geen tijd heeft en omdat het op zondag niet mag van het gemeentelijk reglement. Maar van gepensioneerden verwacht je dat er weinig verschil is tussen een weekdag en een zaterdag, en toch rijden de gepensioneerden uit de buurt trouw hun gras af op zaterdag…

Is het omdat gepensioneerden een drukker bestaan leiden dan we wel denken, en omdat ook zij tijdens de week geen tijd hebben?

Is het omdat gras afrijden op zaterdag een groepsgebeuren is, en doen ze mee om er bij te horen? Gras afrijden op zaterdag, een ritueel!

Of is het omdat je leven lang het gras afrijden op zaterdag zo’n ingebeitelde gewoonte is, die je na 40 jaar niet meer zomaar verleert…?

Grasvreter

Laat het gras maar groeien

Het mooie weer komt er aan. Naar het schijnt.

Bereid uw tuin alvast voor op al die zomerpret, en geef het gras dit weekend een stevige beurt…

Bijslapen

Bedenkingen en hersenkronkels

Weet je wat ik peins eh?

Dat Yves gewoon moe is. En graag eens een paar dagen wil bijslapen.

Ondertussen mag Albert effe de show stelen, en over een paar dagen gaat hij weer aan de slag, fris als een hoentje.

‘t Is eens iets anders dan een ziekenhuisopname.

De oude is versleten

Versleten

Zoals ik eerder deze week al schreef, steekt er een nieuwe SIM-kaart in mijn GSM. Op de foto zie je de oude, in de houder van de nieuwe, en zie je hoe het ding na negen jaar trouwe dienst letterlijk tot den draad versleten is.

 

SimCity

Van het thuisfront

O ja. Met al dat gedoe met die Sim-kaart gisteren, ben ik gisterenavond in een zeer nostalgische bui vervallen en weer vollen bak SimCity 3000 beginnen spelen…

SimCity

Ik waande mij precies weer in de examens. Ik speelde namelijk enkel computerspelletjes tijdens de blok en de examens. Wreed eh.

Maar ‘k heb veel schoon steden gebouwd!

Hakkeuuu!

Bedenkingen en hersenkronkels

Kijk ‘ns aan. De internetschuimers van De Morgen zijn gisteren blijkbaar op mijn blog terecht gekomen, en hebben zich de vrijheid gepermitteerd een citaat te ontlenen uit mijn artikel over de iPhone. Niet spectaculair, maar kijk, hier is een snelle scan (met dank aan Goya). Gisteren nog op Webpalet, vandaag in De Morgen.

Weet je wat ik grappig vind aan heel dat artikel in De Morgen? Of neen, niet grappig. Erg eigenlijk.

Dat hacken en cracken een nationale sport is geworden. Heel gewoon, zonder probleem. Laten we dat gewoon openlijk in de krant zetten, da’s cool.

De vorige iPhone was exclusief verkrijgbaar in Amerika. In België werkte het toestel niet zonder te kraken. Dat was zeer jammer, maar een restrictie die opgelegd was door Apple, en zij hebben dat recht, als ontwerpers en eigenaars van het concept ‘iPhone’. Dus dat recht breken, is kraken, is diefstal, is illegaal.

Onze GSM-operatoren zien duizenden iPhones op hun netwerk. Duizenden illegalen. Op Blogmeetings en andere tech-meetings zie je her en der iPhones. Allemaal illegalen. Minister Q heeft een iPhone. Een illegale minister. In de krant staat “ik vind de Belgische iPhone te duur, ik koop hem wel in het buitenland en kraak hem wel”. Illegaal. En we komen daar openlijk voor uit, we moedigen dat zelfs aan.

Laten we dat meer doen, zo openlijk onze inbreuken op de wet toegeven. Laat ons een voorbeeld nemen aan Walter Grootaers, die toegeeft ’s nachts aan 200 over de autostrade te scheuren. Welke getuigenissen kunnen er zo allemaal in de krant verschijnen?

  • “Ik koop die dure vuilzakken niet meer, ik dump mijn vuilnis in de gracht, of ik brand het op.”
  • “De nieuwe versie van Photoshop is schandalig duur, maar gelukkig weet ik waar ik hem illegaal kan downloaden.”
  • “CD’s? Bestaat dat nog? Sinds internet er is, download ik enkel nog illegale MP3’s. Ik wist niet dat er nog CD’s gemaakt werden…”
  • “De aardbeien staan schandalig duur, maar gelukkig mag je ze in Delhaize zelf wegen. Ik weeg dan een half bakje, en steek drie bakjes in mijn zakje.”
  • “Mijn pa zijn grasmaaier was kapot, maar gelukkig heeft mijn buurman het zijne laten buitenstaan toen hij niet thuis was. Onze pa is heel content met zijn nieuw machien, mijn buurman heeft het nog niet eens door.”
  • “Apple maakt prachtige computers, maar veel te duur. De eerstvolgende keer dat ik in de Fnac ben, pik ik er wel een mee; ik weet hoe je die beveiliging kan omzeilen.”

Overdreven vergelijkingen? Ik vind van niet. Hoe onrechtvaardig de hoge prijs van de iPhone ook mag lijken, het is het recht van Apple en Mobistar om die prijs aan te houden, en hem in het buitenland kopen en kraken, is regelrechte diefstal, aangezien de goedkope Amerikaanse iPhones gesubsidieerd worden door de operatoren die rekenen op inkomsten uit de abonnementen.

En afkomen met “die mannen hebben geld genoeg” is ook een zeer flauw excuus.

Of is iedereen plots Robin Hood?

iPhone: de hype, het geld en het gadget

Bedenkingen en hersenkronkels

Nog één iPhone-berichtje om het af te leren… Sorry, maar deze Joy of Tech-cartoon is té goed om te laten liggen.

Lik op stuk voor allen die beweren dat de iPhone goedkoper is in Amerika dan hier. Lik op stuk voor de gadgetfreaks zoals mezelve…

(klikkieklik)


Welkom bij Webpalet, de weblog van Karel Titeca

Dit is het archief van Webpalet

Quote

The Great Wall of China was originally created to keep Chuck Norris out. It failed miserably.
juli 2008
M D W D V Z Z
« Jun   Aug »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031