Hopla, sinds gisteren staat er een nieuw eBook op mijn computer, een serieuze brok lectuur die bv. kan dienen voor dode momenten op de trein, wanneer mijn krant uitgelezen is. En er is een nieuw programma geïnstalleerd, 150 megabyte aan geweldige nieuwe fotobewerkingsfunctionaliteit.
En zo bevindt er zich sinds gisteren in mijn rugzak dagelijks een klepper van 236 bladzijden, en een hoop nieuwe praktische gereedschappen, bovenop alle documenten, boeken, afbeeldingen en mogelijkheden die al in mijn rugzak gepropt waren.
Een mens vraagt zich op een onzinnig moment dan wel eens af: zou mijn rugzak nu niet één grammetje meer wegen?
Ik ben eens benieuwd hoeveel verontwaardigde lezersbrieven er in de Vlaamse dag- en weekbladen gaan verschijnen, van opvoeders en bezorgde huismoeders die niet te spreken zijn over het taalgebruik van Kamagurka in prime time familieprogramma De Bedenkers op één.
Maar het was verantwoord gevloek eh, het hoorde bij Kama die boosheid moest ten tonele brengen. En dan mag een mens al eens klote en kut op een familiezender zeggen eh. Aja, vaneigens!
Zoals reeds eerder gezegd heb ik mij ook eens gewaagd aan een paar HDR-experimentjes. Kort gezegd zijn dat drie of meer foto’s die vanop een statief getrokken worden, met dezelfde compositie maar telkens een andere belichting. De verschillende foto’s worden gecombineerd in één foto met een groot belichtingsbereik.
Bovenstaande foto (klik voor vergroting) is zo’n HDR-foto van het Leuvense stadhuis, gecombineerd met nog wat extra Photoshop-nabewerkingen…
Nogmaals: het was een fijne en leerrijke dag, en zeker voor herhaling vatbaar! Olé!
Een toilet met wastafels. En een spiegel. Of toch niet, eigenlijk een glazen wand met daarachter diezelfde ruimte in spiegelbeeld. En de tweelingszus van de schminkende vrouw. Met zéér verwarde reacties van de andere mensen tot gevolg.
Eergisteren was het Flickr-bijeenkomst in Leuven, dat had u al gelezen op deze (en wellicht ook op een andere) blog. En bij een fotobijeenkomst horen foto’s, da’s logisch. Die volgen zo snel mogelijk - ’s avonds op je gemak werken aan je foto’s is niet evident terwijl je vier weken oude zoon die net op dieet gezet is, behoorlijk wat troost nodig heeft.
Maar kijk, een kort verslag kan u wel al krijgen. Zoals op de blogs van de andere deelnemers ook te lezen staat, was het een gezellige boel, zondag in Leuven. Leuke groep, leuke foto’s genomen, en veel ervaringen en lenzen uitgewisseld
Al dat verzameld fotogeweld loopt ondertussen gezellig binnen op de Flickr pool van de bijeenkomst, de verzamelplaats voor alle foto’s. U kan er alvast op meerdere foto’s zien dat ik wel degelijk aanwezig was.
Ik was een statief aan het gebruiken bij klaarlichte dag, omdat ik mij voorgenomen had mij zondag aan mijn eerste HDR-experimenten te wagen. En kijk, zoals gezegd moet ik nog heel wat foto’s verwerken, maar de eerste voorzichtige resultaten zijn er alvast, u krijgt één preview hieronder.
Morgen is het Flickr meeting in Leuven. Een groep fotografen die iets met Leuven te maken hebben verzamelen morgenmiddag bij het stadhuis voor een rondleiding door de studentenstad, met gelegenheid tot het trekken van foto’s. Er gaat weer wat afgeschoten worden.
Wegens hongerige en weinig slapende baby en aldus sterk verminderde nachtrust van de ouders, neem ik de laatste tijd ’s ochtends vaak een latere trein dan gewoonlijk.
Door het iets latere uur waarop ik vertrek, beland ik tussen Dendermonde en Mechelen volop tussen de schoolkinderen.
Het is een ervaring apart, dagelijks de trein nemen met een bende joelende scholieren. Scholieren die zitten te kletsen en te roddelen over hun minst favoriete leraar. Scholieren die het stiekem over een klasgenootje hebben dat ze eigenlijk niet zo tof vinden. Of scholieren die samen nog een huiswerkje zitten te overlopen.
Maar wat mij vooral opvalt bij die scholieren, is de immense omvang van hun rugzak. Ge ziet een rugzak lopen van 50×40x30 cm³, en dan ziet ge plots dat er nog een klein manneke aan bengelt. Of een trein heeft tien minuten vertraging omdat twee kleine meisjes voor het instappen eerst nog hun hijskraan moeten installeren om hun loodzware tas de trein in te zeulen.
Wat sleuren die allemaal mee? De volledige Harry Potter-reeks, om optimaal te bespreken? De 24-delige Winkler Prins encyclopedie, om steeds naslag bij de hand te hebben? De verzamelde stafkaarten van België, voor het geval ze verdwalen? Een oventje om hun boterhammen warm te houden? Hun multimediatowersupercomputer met beeldscherm en boxen, omdat ze geen laptop hebben?
En vooral: wiens schuld zijn die gevulde tassen? Eist de school de aanwezigheid van teveel leerboeken, of kunnen de leerlingen niet genoeg schiften in wat ze wel of niet meenemen naar hun teergeliefde school?
Ik kan haast al niet meer wachten tot de boekenlijsten van mijn zoon binnenkomen. Maar da’s nog niet voor direct. Voorlopig volstaat een papfles. En een tut.
Ik gebruik mijn blog schaamteloos om jullie, ervaringsrijk publiek, een vraag te stellen. Voor mijn werk dan nog! Schande!
Ik ben op zoek naar een goede microfoon om op mijn computer aan te sluiten.
YouTube is overal, het internet is verzadigd van de filmpjes, en eindelijk is de bandbreedte en de technologie er om volle bak met filmpjes te smijten. Mensen willen beelden zien, geen saaie teksten lezen.
Vandaar dat we op mijn werk graag heel wat lange, saaie handleidingen zouden vervangen door korte, duidelijke filmpjes. Doe-filmpjes: klik hier, hier en hier en je bent er. Ja, ik weet dat het utopisch klinkt, maar we hebben al enkele probeerseltjes gemaakt, en het schijnt te marcheren.
Enige probleem: de klankkwaliteit. De filmpjes die we momenteel gemaakt hebben, zijn ingesproken met een goedkope headset, en de *plof*klanken zijn talrijk aanwezig. Je begrijpt goed wat ik zeg op de filmpjes, maar al dat ge*plof* is eerlijk gezegd nogal storend.
Vandaar: we zijn op zoek naar de tip voor de top. Ken jij een goede microfoon om op de computer aan te sluiten en teksten in te spreken? Een headset, of een model met statief? We horen het graag van je! Alle tips en ervaringen zijn welkom in de reacties of per mail.
Toen ik vanochtend de trein opstapte, en mijn rugzak afdeed, viel me plots op dat mijn rugzak te licht aanvoelde.
Lap! Laptop thuis vergeten!
En op dat moment gaan de deuren van de trein dicht.
Ach ja, ik ga vandaag de hele dag programmeren, en dat kan eigenlijk even goed op een Mac. Hoop ik. Ik begin voorlopig in vi, maar als iemand een fijne suggestie voor een goede PHP-editor op Mac heeft, mag hij/zij dat altijd laten weten!
Blogposts schrijven op een Mac schijnt alvast te lukken…
In de Humo van deze week staat een artikel over straling. Dat GSM-straling wel degelijk schadelijk is, maar dat bovendien ook alle onschuldig gewaande WiFi-netwerken en draadloze huistelefoons voor de nodige schadelijke straling zorgen, zeker voor kinderen.
Nu moet je de wetenschappelijke, dreigende artikels uit de Humo wel vaker met een korreltje zout nemen, en het blad denkt graag zwartgallig, maar toch: het zet een mens aan het denken.
Uiteraard kan het niet zijn dat al die straling die tegenwoordig rond onze kop vliegt, niéts doet. Alles is tegenwoordig draadloos: ons internet, onze telefoons, onze autosleutels, onze muis en ons toetsenbord, allerlei huishoudtoestellen, en het gaat er alleen nog maar erger op worden: binnenkort printen we draadloos, sturen we draadloos beelden van onze camera naar onze computer, en moeten we onze usb-stick niet meer uithalen om er gegevens op te zetten. En er zijn al experimenten met draadloze elektriciteit.
Allemaal zéér handig en clean, maar onze ether moet eens verzadigd raken. En ons hoofd. Al die straling moet ergens naartoe.
Als je daarover aan het nadenken bent, dan voel je je effe schuldig dat de wieg van je kleine baby op twee meter van je wireless basisstation staat. Of dat je de kleine een flesje geeft op je schoot, terwijl aan je heupen je mobieltje bengelt. Of dat we hier voor het gemak onze vaste telefoon door een draadloos huismodel willen vervangen.
Wegens hongerige en weinig slapende baby en aldus sterk verminderde nachtrust van de ouders, neem ik de laatste tijd ’s ochtends vaak een latere trein dan gewoonlijk.
Ik gebruik mijn blog schaamteloos om jullie, ervaringsrijk publiek, een vraag te stellen. Voor mijn werk dan nog! Schande!
In de 
Recente reacties